
Nitraat komt van nature voor in bodems, planten en water. Verhoogde concentraties kunnen echter vooral in het grondwater voorkomen. Lees meer over hoe de nitraatgrenswaarde in Duitsland is geregeld...

Jarenlang draaiden de discussies over nitraten in drinkwater voornamelijk om de gezondheid van zuigelingen en een aandoening die methemoglobinemie wordt genoemd, soms ook wel het blauwebabysyndroom.
Maar tegenwoordig richten wetenschappers zich op bredere vragen: wat zou chronische blootstelling aan nitraten gedurende meerdere decennia kunnen betekenen - niet alleen voor zuigelingen, maar ook voor volwassenen?
De afgelopen jaren hebben onderzoeken naar mogelijke verbanden tussen nitraten en bepaalde vormen van kanker steeds meer aandacht gekregen. Veel onderzoekers zijn van mening dat de huidige normen voor drinkwater mogelijk nog niet volledig weerspiegelen wat we beginnen te begrijpen over de mogelijke effecten van chronische blootstelling, zelfs bij een lage dosis.
Het is belangrijk te benadrukken dat het onderwerp niet alleen betrekking heeft op ernstige verontreinigingsincidenten of water dat duidelijk ongeschikt is voor consumptie. Veel van het huidige onderzoek richt zich eerder op de mogelijke effecten van herhaalde blootstelling aan lage nitraatniveaus gedurende lange perioden.
Dus, wat zegt het onderzoek vandaag werkelijk?
Nitraten komen van nature voor in de bodem, planten, water en veel voedingsmiddelen en maken deel uit van onze dagelijkse omgeving. In drinkwater zijn ze meestal afkomstig van agrarische afspoeling, meststoffen, veeteeltlozingen of verontreiniging van grondwaterlagen.
In bepaalde bijzonder getroffen regio's in Frankrijk behoren nitraten tot de meest gecontroleerde verontreinigende stoffen in grondwater en drinkwaternetwerken.
Wanneer onderzoekers spreken over blootstelling aan nitraten, bedoelen ze doorgaans niet één glas water of een incidentele blootstelling.
De vraag gaat veeleer over wat herhaalde blootstelling aan lage niveaus gedurende tientallen jaren zou kunnen betekenen.

Onderzoekers bestuderen de mogelijkheid dat chronische blootstelling geleidelijk kan bijdragen aan bepaalde gezondheidsrisico's wanneer die samengaat met andere omgevingsfactoren en leefstijlen.
Dat maakt dit onderwerp ook complex om te onderzoeken. De waargenomen mogelijke effecten zijn subtiel en worden beïnvloed door talrijke factoren die elkaar overlappen.
Voor veel mensen draait het beter begrijpen van de kwaliteit van hun water minder om angst dan om betere informatie.
Onderzoekers besteden steeds meer aandacht aan nitraten, omdat verschillende wetenschappelijke studies en analyses chronische blootstelling in verband hebben gebracht met een verhoogd risico op bepaalde vormen van kanker, met name darmkanker.
Recentere studies hebben ook mogelijke verbanden onderzocht tussen chronische blootstelling aan nitraten en bepaalde vormen van kanker, waaronder recent onderzoek naar prostaatkanker.
Een deel van de zorgen komt voort uit wat er kan gebeuren zodra nitraten in het lichaam aanwezig zijn. Onder bepaalde omstandigheden kunnen ze worden omgezet in verbindingen die N-nitrosoverbindingen worden genoemd; sommige daarvan zijn in laboratoriumonderzoek en epidemiologische studies in verband gebracht met kanker.
Dit betekent niet dat nitraten automatisch kanker veroorzaken. Het verklaart wel waarom langdurige blootstelling voortdurend veel aandacht krijgt van onderzoekers en instellingen voor de volksgezondheid.
Onderzoek naar nitraten en kanker heeft soms genuanceerde resultaten opgeleverd, maar er is voldoende bewijs om het onderwerp een belangrijke kwestie voor de volksgezondheid te laten blijven.
Sommige observationele studies hebben chronische blootstelling aan hoge nitraatgehalten in drinkwater in verband gebracht met een verhoogd risico op bepaalde vormen van kanker, met name darmkanker. Andere onderzoeken hebben ook mogelijke verbanden met schildklier- en eierstokkanker bestudeerd.
Een van de grootste moeilijkheden is dat blootstelling aan nitraten vrijwel nooit op zichzelf plaatsvindt. Voeding, omgeving en levensstijl kunnen ook invloed hebben op de waargenomen resultaten.
Uitgebreide wetenschappelijke analyses, waaronder analyses die zijn gepubliceerd door de London School of Hygiene & Tropical Medicine, benadrukken ook de complexiteit van dit langetermijnonderzoek.
Ondanks deze onzekerheden zijn veel onderzoekers van mening dat de mogelijke effecten van chronische blootstelling nog meer aandacht verdienen.
In Frankrijk worden de nitraatgehalten in drinkwater gereguleerd en regelmatig gecontroleerd. De huidige wettelijke limiet is vastgesteld op 50 mg/L.
Volgens het Ministerie van Volksgezondheid worden openbare drinkwaternetwerken regelmatig gecontroleerd om na te gaan of ze aan de gezondheidsnormen voldoen.
Gegevens die zijn gepubliceerd door EauFrance tonen aan dat de overgrote meerderheid van de Franse bevolking water ontvangt dat voldoet aan de huidige nitraatnormen.
Historisch gezien zijn deze normen vooral opgesteld om zuigelingen te beschermen tegen methemoglobinemie, en niet om de mogelijke effecten van langdurige chronische blootstelling te beoordelen.
Voor de meeste huishoudens die op het openbare waternet zijn aangesloten, blijven de nitraatgehalten binnen de huidige wettelijke grenswaarden. Toch zijn veel onderzoekers van mening dat chronische blootstelling - zelfs aan gehalten die aan de normen voldoen - meer aandacht verdient naarmate de wetenschappelijke kennis zich ontwikkelt.
Privéwaterwinningen, putten of individuele boorputten kunnen meer onzekerheden met zich meebrengen, omdat de nitraatgehalten daar soms sterker schommelen en de controles vaak minder frequent zijn dan bij openbare waternetwerken.
In Frankrijk worden openbare drinkwaternetwerken regelmatig gecontroleerd en moeten ze voldoen aan de geldende wettelijke grenswaarden.
Tegelijkertijd zijn veel onderzoekers van mening dat de mogelijke effecten van chronische blootstelling steeds meer aandacht verdienen naarmate het onderzoek vordert.
Bepaalde situaties kunnen aanleiding geven tot extra waakzaamheid met betrekking tot nitraten:
Ook voor huishoudens die op het openbare waternet zijn aangesloten, kan een beter inzicht in de lokale waterkwaliteit nuttige context bieden over langdurige blootstelling.
Voor mensen die hun blootstelling aan nitraten beter willen begrijpen, is de eerste nuttige stap vaak om meer informatie in te winnen over de herkomst van hun water.
Niet alle filtersystemen zijn ontworpen om nitraten te verminderen. Bij bevestigde hoge waarden kunnen technologieën zoals omgekeerde osmose doeltreffender zijn dan klassieke filtratie met actieve kool.
Omdat nitraten kleurloos, geurloos en smaakloos zijn, kan alleen een analyse ze betrouwbaar detecteren.
Wetenschappers hebben niet overtuigend aangetoond dat nitraten rechtstreeks kanker veroorzaken bij mensen.
ANSES benadrukt echter dat de mogelijke verbanden tussen blootstelling aan nitraten en het risico op kanker een actief onderzoeksgebied blijven.
Tegelijkertijd zijn veel onderzoekers van mening dat een beter begrip van langdurige chronische blootstelling belangrijk blijft, ook wanneer het water aan de huidige normen voldoet.
Voor veel huishoudens draait een beter begrip van de waterkwaliteit vooral om voorlichting en dagelijkse preventie.
Houden nitraten in drinkwater verband met kanker?
Sommige onderzoeken hebben chronische blootstelling aan hoge nitraatgehalten in verband gebracht met een verhoogd risico op bepaalde vormen van kanker. Onderzoekers blijven echter de precieze sterkte van deze verbanden bestuderen.
Veroorzaken nitraten rechtstreeks kanker?
Wetenschappers hebben niet overtuigend aangetoond dat nitraten rechtstreeks kanker veroorzaken bij mensen. De relatie blijft complex en wordt door veel factoren beïnvloed.
Waarom onderzoeken wetenschappers langdurige blootstelling?
In het huidige onderzoek wordt geprobeerd beter te begrijpen of herhaalde blootstelling gedurende meerdere jaren kan bijdragen aan bepaalde gezondheidseffecten.
Worden de huidige normen voor drinkwater als veilig beschouwd?
De huidige normen zijn opgesteld om de volksgezondheid te beschermen en waternetwerken worden regelmatig gecontroleerd. Sommige onderzoekers zijn echter van mening dat de effecten van chronische blootstelling nog nader onderzoek verdienen.
Verwijdert het koken van water nitraten?
Nee. Door water te koken worden nitraten niet verwijderd en kan de concentratie ervan zelfs licht toenemen.
Hoe weet ik of mijn water nitraten bevat?
U kunt lokale rapporten over de waterkwaliteit raadplegen of een analyse laten uitvoeren, met name voor particuliere putten en boorputten.
Voor huishoudens die hun blootstelling aan nitraten beter willen begrijpen of verminderen, kunnen bepaalde gespecialiseerde filtersystemen helpen om nitraten in drinkwater te verminderen wanneer ze correct zijn afgestemd op dit type verontreiniging.